« اى امّ وهب با زدن نيزه و شمشير از تو نگهدارى مىكنم . ضربه زدنِ نوجوانى كه به پروردگار يقين دارد . تا اينكه [ آن ] قوم طعم تلخ جنگ را بچشد . همانا من مردى استوار و خشمناكم . خداى دانا مرا بس و كافى است . » وهب بن كلب وهب بن عبداللّه كلبى وهب بن وهب وهب از شهيدان والامقام كربلاست . وى مسيحى بود كه به دست امام حسين عليه السلام مسلمان شد و با مادرش همراه آن حضرت به كربلا آمد . در روز عاشورا پس از شهادت زيادبن مهاصر ، بر اسب سوار گشت و عمود خيمه را به دست گرفت و به جنگ پرداخت . پس از كشتن هفت يا هشت تن از سپاه دشمن اسير گشت . وهب را نزد عمر سعد آوردند . عمر سعد فرمان داد گردنش را زدند و سرش را به سوى سپاه امام حسين عليه السلام پرتاب كردند . مادرش ، شمشير وى را برداشت و به ميدان رفت . امام حسين عليه السلام به وى فرمود : اى مادر وهب ! به جاى خويش باز گرد كه خدا جهاد را از زنان برداشته است . همانا تو و پسرت با جدّم حضرت محّمد صلى الله عليه و آله در بهشت خواهيد بود . « 1 » هاشم بن عُتْبَه نام كامل او ابوعمرو ، هاشم بن عُتْبَة بن ابى وقّاص قُرَشى زُهَرى ، معروف به هاشم مِرقال است . « 2 » منابع كهن وى را از اصحاب اميرالمؤمنين عليه السلام و شهيد جنگ صفين

--> ج 2 ، ص 25 ، انوار الهدى ؛ مناقب ، ج 4 ، ص 113 ) و علّامهء سماوى تنها دو بيت فوق را به اسلم بن عمرو نسبت داده‌اند . ( ابصار العين ، ص 96 ) . ( 1 ) . امالى صدوق ، ص 137 ؛ روضة الواعظين ، ص 207 ؛ نفس المهموم ، ص 259 . علّامه مجلسى رحمه الله اين وهب و وهب بن عبداللّه را در زمرهء شهيدان كربلا قرار داده و براى هر يك شرح حال جداگانه آورده است . ( بحار ، ج 44 ، ص 320 و ج 45 ، ص 17 ) اما صاحب وسيلة الدارين مىگويد : به احتمال ، وهب بن وهب همان وهب بن عبداللّه باشد ، ( ص 203 ) . مؤلف ناسخ التواريخ هم در ذيل عنوان « وهب بن عبداللّه » به نقل از طريحى نام وهب بن وهب را نيز آورده ولى ياد آور شده است كه هر چه جستجو كرده بيش از يك وهب نيافته است . ( ج 2 ، ص 269 ) . ( 2 ) . الاستيعاب ، ج 4 ، ص 1526 ؛ ر . ك : وقعة صفين ، ص 359 ؛ منتهى المقال ، ج 6 ، ص 414 .